Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Prview

30 Μαρτίου 2011

Αξιοκρατικό management με στοιχεία λογικού και με μέτρο συναισθηματισμού.

Εάν οι επιχειρήσεις επιθυμούν να τα καταφέρουν απέναντι σ' αυτή τη δύσκολη οικονομική και θεσμική κρίση τότε θα πρέπει να αξιολογήσουν την κατάσταση με τελείως νέους όρους, δεδομένα και προϋποθέσεις.

Το οικονομικό περιβάλλον συνεχώς αλλάζει, οι κυβερνητικές αποφάσεις και πρακτικές που επηρεάζουν την πορεία των επιχειρήσεων είναι επίσης συνεχώς μεταβαλλόμενες με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα νέο επιχειρηματικό τοπίο που δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν και τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Αν όλα  λοιπόν αλλάζουν τότε δεν πρέπει να αλλάξουν και οι τρόποι διοίκησης, διαχείρισης και φυσικά αντίληψης των επιχειρηματικών πραγμάτων;

Οι μέχρι τώρα ανθρώπινες αποφάσεις των διοικήσεων των επιχειρήσεων είτε ήταν σωστές ήταν ακολουθούσαν λανθασμένες κατευθύνσεις μήπως δεν έχουν πλέον καμία σχέση και επαφή με το σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον και ίσως χρειάζονται από αναθεωρήσεις μέχρι δομικές και ριζικές αλλαγές;

Μήπως οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αναρωτηθούν ποιος διοικεί και αποφασίζει για τις ίδιες; Το μοντέλο management που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας μήπως χρειάζεται αλλαγή;

Η γνωστή φράση "καλά τα πτυχία αλλά χρειάζεται και γνώση της αγοράς"  μήπως θα πρέπει να την πάρουμε σοβαρά υπόψιν μας και να την αναλύσουμε όσο μπορούμε περισσότερα και διεξοδικά;

Η οικονομική ευημερία των προηγούμενων ετών έδωσε κατά τη γνώμη μου στον οποιοδήποτε ο οποίος είχε κάποιες σπουδές στα οικονομικά και στη διοίκηση την ευκαιρία να αναλάβει κάποιο διοικητικό πόστο σε κάποια επιχείρηση.

Αυτό σαφώς και από μόνο του ήταν μια καλή εξέλιξη απέναντι στην ανεργία και στη δυσκολία εύρεσης μιας καλής δουλειάς με υψηλές αποδοχές και αρκετά προνόμια.   

Το πρόβλημα όμως αρχίζει να ξεκινάει από τη στιγμή που αυτή η καλή δουλειά με τις υψηλές αποδοχές δεν ανταποκρίνεται στις ανταγωνιστικές απαιτήσεις της επιχείρησης με αποτέλεσμα αυτή να κινδυνεύει με την τελική της κατάρρευση.

Σε μία μόνο μέρα όταν επικρατεί οικονομική άνθηση κάποιος πολύ εύκολα με τις κατάλληλες προωθητικές κινήσεις μπορεί να αναγορευτεί σε εκπληκτικό manager τη στιγμή που η επιχείρηση που διοικεί  παρουσιάζει κέρδη.

Τώρα αν η επιχείρηση είχε τη δυνατότητα να βγάζει 1000 ως κέρδος αλλά έβγαζε 100 είναι ένα θέμα το οποίο ελάχιστες επιχειρήσεις απασχολούσε πριν την κρίση και είναι αυτές που σήμερα αντιλαμβάνονται την κρίση ως ευκαιρία.   

"Κέρδος να είναι και ότι να ναι"  η βασική φιλοσοφία που διέπει χρόνια πολλές ελληνικές επιχειρήσεις αλλά δυστυχώς η φράση αυτή σε λίγα χρόνια θα είναι απλά αναμνηστική.

Πάνω σ' αυτή τη φράση όμως πολλές διοικήσεις επιχειρήσεων έχτισαν τον προσωπικό τους μύθο παρουσιάζοντας ως επιτεύγματα οφέλη και κέρδη επιχειρήσεων που λόγω των οικονομικών συνθηκών της χώρας θα γινόντουσαν έτσι και αλλιώς.

Σήμερα όμως οι διοικήσεις αυτές που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν έχουν επιδοθεί σε άσκοπες απολύσεις και περικοπές αφήνοντας στο απυρόβλητο τις δικές τους αστοχίες και ελλείψεις.

Και θα φέρω ένα παράδειγμα χωρίς να είναι φυσικά κακό αυτό που συμβαίνει αλλά θεωρώ ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο χρειάζεται προγραμματισμό και σωστή αξιολόγηση.

Μπείτε σε μια επιχείρηση, μεγάλη ή μικρή δεν έχει σημασία και ελέγξτε το προσωπικό της και με ποιο τρόπο προσελήφθη ο καθένας υπάλληλος.

Η πλειοψηφία των υπαλλήλων με κάποιο τρόπο συγγένειας ή γνωριμίας συνδέονται με τη διοίκηση ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό βρίσκεται στη θέση του από κάποια αγγελία ή λόγω εξαιρετικά ανταγωνιστικών προσόντων.

Σαφώς και δεν βρίσκω  πρόβλημα στην εύρεση εργασίας μέσω κάποιας γνωριμίας τη στιγμή που είμαστε μια μικρή χώρα και λίγο πολύ όλοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα βρούμε κάποιο σύνδεσμό ή μια πρόσβαση ώστε να μπορέσουμε να εργαστούμε.

Το πρόβλημα αρχίζει και τελειώνει στην αξιοποίηση των υπαλλήλων όπου το συναισθηματικό management δίνει πολλαπλό περιθώριο σε λογικές ψαλιδίσματος των παραγωγικών δυνατοτήτων των επιχειρήσεων.

Το "συμπαθώ ή δεν συμπαθώ έναν υπάλληλο"  πρέπει να δώσει γρήγορα τη θέση του στη φράση "κάνω ή δεν κάνω την δουλειά μου σωστά με αυτόν τον υπάλληλο είτε είναι συγγενής μου, είτε είναι όμορφος, άσχημος, καλός άνθρωπος ή όχι",  αν η διοίκηση μιας επιχείρησης επιθυμεί την ανάπτυξη της και όχι την καταστροφή της.      

Τα παλιότερα χρόνια ίσως όλα να μπορούσαν να "συγχωρεθούν" σε ότι αφορά τη λογική και εφαρμογή ενός λανθασμένου συναισθηματικού management αλλά σήμερα όμως δυστυχώς ή ευτυχώς πρέπει να περάσουμε σ' ένα νέο μοντέλο δημιουργικού και αξιοκρατικού management με στοιχεία λογικού και με μέτρο συναισθηματισμού.



Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και κρίσεις του κ. Στέργιου Ακρίβου.


επιστροφή


Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού