Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Prview

12 Οκτωβρίου 2009

Στερεότυπα και διαφημιστικά μηνύματα, κυρίως τηλεοπτικά.


Ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ασχολείται επαγγελματικά με τον τομέα της διαφήμισης και κυρίως δεν αντιλαμβάνεται τη δύναμη της συγκεκριμένης υπηρεσίας είναι σίγουρο ότι δεν θα διστάσει να θεωρήσει τη δημιουργία μιας διαφήμισης ως  μια "εύκολη υπόθεση".

Έχω ακούσει πάρα πολλές φορές τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική μου ζωή ανθρώπους να πιστεύουν ότι έχουν καλές ιδέες και ότι αν τους δινόταν η δυνατότητα υλοποίησης τους σίγουρα θα κατάφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα που δεν είναι άλλο από αυτό της επιτυχίας.

Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και πολύ περισσότερο πρέπει επιτέλους να διευκρινιστεί ότι η δημιουργία ενός διαφημιστικού μηνύματος χρειάζεται επιστημονική επάρκεια.

Πιο συγκεκριμένα θα πρέπει να αναλογιστούμε το γεγονός ότι η κοινωνία μας, καλώς ή κακώς διέπεται από κάποια στερεότυπα τα οποία είτε συμφωνούμε είτε όχι οφείλουμε στο μέγιστο να τα σεβαστούμε αν θέλουμε να λεγόμαστε σοβαροί σχεδιαστές επικοινωνίας και στην προκειμένη περίπτωση σοβαροί διαφημιστές.

Οι ιδέες μπορεί να υπάρχουν και να μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιο θόρυβο γύρω από το προϊόν ή την υπηρεσία που θα κληθούν να ενισχύσουν αλλά το θέμα είναι αν αυτός ο θόρυβος έχει διαφημιστική αξία η οποία αργά ή γρήγορα θα κεφαλοποιηθεί προς όφελος της επιχείρησης ή αν συμβεί ακριβώς το αντίθετο ταυτίζοντας ένα καλό προϊόν με μια κακή και προκλητική για την κοινωνία διαφήμιση.

Αν δεν ληφθούν υπόψη τα κοινωνικά πρότυπα και στερεότυπα η απόρριψη είναι σχεδόν δεδομένη και αν ακόμη προκληθεί βραχυπρόθεσμα μια ζωηρή συζήτηση γύρω από το αν είναι καλή ή όχι η διαφήμιση το σίγουρο είναι ότι τελικά η επιχείρηση θα πιστωθεί μια κακή δημοσιότητα με ότι αυτό συνεπάγεται στην περαιτέρω ανάπτυξη της.

Να θυμάστε ότι δεν "παίζουμε" ποτέ με θρησκείες, με εμβλήματα αξίας, με αμφιλεγόμενους, μεταξύ δύο χωρών, γεωγραφικούς προορισμούς, με μικρά παιδιά, με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία και κυρίως με την απαξίωση κοινωνικών αξιών και θεσμών.

Τώρα θα μου πείτε ότι όλα τα παραπάνω λίγο ή πολύ τα βλέπουμε καθημερινά στις διαφημίσεις να περνάνε από μπροστά μας και εγώ θα σπεύσω να συμφωνήσω μαζί σας αλλά θα παρατηρήσω κιόλας ότι τα τελευταία χρόνια η ελληνική τηλεόραση μπορεί να έχει γίνει πιο δεκτική αλλά σε ότι αφορά τις τηλεοπτικές της διαφημίσεις πλην μερικών εξαιρέσεων οι σχεδιαστές τους ακουμπάνε πολύ έντεχνα τα στερεότυπα που αναφέραμε παραπάνω και γιατί όχι επιχειρούν και κάποια αλλαγή τους ανάλογα με τις συνθήκες της εποχής.

Ένα πολύ καλό παράδειγμα είναι οι διαφημίσεις με τα καθαριστικά είδη όπου το πρότυπο της παραδοσιακής νοικοκυράς η οποία ταυτίζεται με τη γυναίκα που μαγειρεύει, μεγαλώνει τα παιδιά της και φροντίζει τον άνδρα της αρχίζει και ξεφτίζει και αντικαθίσταται από την σύγχρονη γυναίκα η οποία συμμετέχει ενεργά στο κοινωνικό σύνολο και στην επιβίωση της οικογένειας.

Είναι πολύ σημαντικό η διαφήμιση να τροφοδοτείται από την κοινωνική εξέλιξη με τρόπο που να προσθέτει και όχι να αφαιρεί επειδή τότε μόνο μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια επαγγελματική διαφήμιση η οποία πετυχαίνει να "περάσει" ένα προϊόν ή μια υπηρεσία στο καταναλωτικό κοινό με στρατηγική που επιτρέπει τη θετική αποδοχή χωρίς να προσβάλλει, χωρίς να σοκάρει κοινωνικά και πάνω από όλα χωρίς να προκαλεί τον χλευασμό της κοινωνίας και τον ευτελισμό της αξίας του προβαλλόμενου προϊόντος.


Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και κρίσεις του κ. Στέργιου Ακρίβου.


επιστροφή

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού