Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Prview


12 Ιανουρίου 2009


Οικονομική κρίση και κοινωνική συνείδηση στο σχεδιασμό μηνυμάτων.


Σε μια τόσο περίεργη επαγγελματική αβεβαιότητα λόγω της επερχόμενης οικονομικής κρίσης πολύ εύκολα μπορούν να δημιουργηθούν και να παρατηρηθούν μοντέλα συμπεριφορών επαγγελματιών για τα οποία κανείς  μετά την κρίση δεν θα είναι περήφανος.

Πόσο όμως εμείς θα πρέπει να συμμετέχουμε ή να απέχουμε από μια τέτοια λογική όταν είμαστε από αυτούς που βάζουμε ένα μικρό ή ένα πολύ μεγάλο λιθαράκι στο σχεδιασμό κοινωνικών μηνυμάτων τα οποία μεταφέρονται μέσω των επιστημών της επικοινωνίας και του μάρκετινγκ;

Ίσως είναι η πρώτη φορά που λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης θα γίνουμε παρατηρητές σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο τελείως διαφορετικές επαγγελματικές νοοτροπίες στις οποίες από την μία θα εκφραστεί η σύνεση, η υπευθυνότητα και η τεχνικό - επιστημονική επάρκεια και από την άλλη  ο φόβος, η έλλειψη υπόβαθρου διαχείρισης της καταστάσεως και πολύ περισσότερο η ανάδειξη πολλών απατεώνων οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τους τομείς της επικοινωνίας και της διαφήμισης.



Αν είναι αλήθεια όσα καταγράφουν οι οικονομικοί αναλυτές για το 2009 εύλογα αναρωτιέται ο καθένας ο οποίος επιβιώνει από τις συμβουλευτικές υπηρεσίες διαφήμισης και επικοινωνίας, όσο μεγάλο ή μικρό και αν είναι το οικονομικό του μέγεθος, κατά πόσο μπορεί να επιμένει να αναζητά αξιόπιστη επαγγελματική σχέση με το αντικείμενο.

Σ' αυτό ακριβώς το σημείο θέλω να σταθώ και να συμβουλεύσω υπομονή και προσήλωση σ' όλους αυτούς που επέλεξαν να υπηρετήσουν την επικοινωνία μέσα από σπουδές και πραγματική προσωπική ενασχόληση με αυτή και όχι μέσα από μια πλασματική και εφήμερη σχέση.

Νομίζω πως το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος επιμένει να αναζητά αξιόπιστη επαγγελματική σχέση με το αντικείμενο ώστε να  αξιολογηθούν ανάλογα οι θυσίες και η υπομονή που ο ίδιος μέχρι τώρα έχει κάνει ή συνεχίζει να κάνει.

Είναι αυτός που μια μέρα πήρε την απόφαση να ονομαστεί διαφημιστής και μέσω αυτής της ιδιότητας πιστεύει ότι μπορεί να παράγει επικοινωνία επιστημονικού χαρακτήρα ή είναι αυτός ο οποίος είτε από τη θέση του εργοδότη ή του υπαλλήλου σε επιχειρήσεις επικοινωνίας προσπαθεί να ενισχύσει σε πρώτο χρόνο τον κλάδο του και σε δεύτερο τη δική του επαγγελματική οντότητα με τρόπο τέτοιο όμως που δεν προσβάλλει σε καμία περίπτωση τον εαυτό του, τον πελάτη και το επαγγελματικό σύνολο στο οποίο ανήκει ή επιθυμεί να ανήκει.





"Ας αφήσουμε λοιπόν τους άλλους τους οποίους σκιαγραφήσαμε παραπάνω να αυτοεξευτελίζονται και ας περιορίσουμε εμείς τη δράση μας, σε ότι μας αφορά τουλάχιστον μέσα από τις καμπάνιες που φέρουν την επαγγελματική υπογραφή μας, στο σχεδιασμό μηνυμάτων οποιασδήποτε μορφής που να έχουν στόχο όχι μόνο να προκαλέσουν αλλά και να χαρακτηρίζονται και από κοινωνική συνείδηση γιατί πιστεύω ότι η έλλειψη της αρχίζει και γίνεται πλέον πεντακάθαρα ορατή από όλους μας"



Ας αφήσουμε λοιπόν τους άλλους τους οποίους σκιαγραφήσαμε παραπάνω να αυτοεξευτελίζονται και ας περιορίσουμε εμείς τη δράση μας, σε ότι μας αφορά τουλάχιστον μέσα από τις καμπάνιες που φέρουν την επαγγελματική υπογραφή μας, στο σχεδιασμό μηνυμάτων οποιασδήποτε μορφής που να έχουν στόχο όχι μόνο να προκαλέσουν αλλά και να χαρακτηρίζονται και από κοινωνική συνείδηση γιατί πιστεύω ότι η έλλειψη της αρχίζει και γίνεται πλέον πεντακάθαρα ορατή από όλους μας.

Τώρα αυτοί που βλέπουν την επικοινωνία σαν "αρπαχτή"  ίσως να μπερδεύονται κιόλας με την έννοια "κοινωνική συνείδηση" ως βασικό συστατικό του στρατηγικού σχεδιασμού και είναι απόλυτα κατανοητό καθώς δεν υπάρχει γι' αυτούς κανένας στρατηγικός σχεδιασμός άρα πως είναι δυνατόν να αντιληφθούν τον πρώτο όρο.  

Καταλήγοντας αυτό που θα ήθελα να μείνει μέσα από αυτό το κείμενο είναι ότι η οικονομική κρίση μπορεί να μας δίνει μια ευκαιρία να αποδείξουμε στην ελληνική κοινωνία ότι οι δημόσιες σχέσεις, η επικοινωνία και η διαφήμιση  βοηθούν ή χαρακτηρίζονται από επιτυχία όταν επιχειρούνται από επιστήμονες - τεχνοκράτες και όχι από τον κάθε ξεχασμένο που με μια οικονομική "τρικλοποδιά" στρέφει το άπληστο βλέμμα του σ' οτιδήποτε άλλο που μπορεί να του προσφέρει χρήματα και βραχυπρόθεσμη επαγγελματική ενασχόληση.

Φυσικά και δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους με επιστημονική επάρκεια που αγαπούν και ενδιαφέρονται για την επικοινωνία αλλά κάνουν κάποιο άσχετο επάγγελμα για βιοποριστικούς ή άλλους λόγους.

Αναφέρομαι σ' όλους αυτούς τους ανύπαρκτους οι οποίοι καπηλεύτηκαν το επαγγελματικό πεδίο των ΔΣ με βάναυσο τρόπο και επιμένουν σ' αυτή τους τη συμπεριφορά προσπαθώντας να απαξιώσουν τον νέο άνθρωπο, τον νέο επιστήμονα, τον νέο επαγγελματία που διακατέχεται από τιμιότητα και συνέπεια και είναι πλέον έτοιμος να τους δείξει την πόρτα της εξόδου αντιπαραθέτοντας στην απατεωνιά τους, νέα επαγγελματική κουλτούρα και ηθική.


Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και κρίσεις του κ. Στέργιου Ακρίβου.



επιστροφή

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού